Surówka z selera, jabłek i ogórków – kuchnia podkarpacka

Surówka z selera, jabłek i ogórków – kuchnia podkarpacka

Lokalizacja: Gołęczyna, gmina Pilzno, powiat dębicki

Niedawno proponowałam Wam surówkę z pora i zielonych ogórków. Dzisiaj mam równie nietypowy przepis. Tym razem są to zielone ogórki z jabłkiem i korzeniem selera. Surówka jest łagodna i świeża, doprawiona odrobiną soku z cytryny, solą i cukrem.

Przepis Pani Marii Falarz z Gołęczyny pochodzi z publikacji „Pilźnieńskie smaki. Przepisy kulinarne”, wydanej przez Dom Kultury w Pilźnie.

Surówka z selera, jabłek i ogórków – kuchnia podkarpacka

Składniki:

• 200 g selera (korzeń)
• 4 jabłka
• 2 zielone ogórki
• 4 łyżki gęstej śmietany
• sól
• cukier
• sok z cytryny

Śmietanę przyprawiamy do smaku solą i cukrem.

Seler obieramy i ścieramy na tarce na cienkie wiórka. Jabłka i ogórki myjemy (obieramy lub nie, według upodobania) i ścieramy na tarce o grubych oczkach. Skrapiamy cytryną, dodajemy śmietanę i ewentualnie doprawiamy do smaku solą i cukrem.

Surówka z selera, jabłek i ogórków – kuchnia podkarpacka

Więcej podkarpackich specjałów znajdziecie w zakładce

KUCHNIA PODKARPACKA

Zapraszam :)

 

Surówka z porów i ogórków – kuchnia podkarpacka

Surówka z porów i ogórków – kuchnia podkarpacka

Lokalizacja: Gołęczyna, gmina Pilzno, powiat dębicki

Dzisiaj zapraszam Was na surówkę z porów i ogórków z dodatkiem jabłka. Myślę, że będziecie zaskoczeni tym połączeniem smaków, podobnie jak ja. Parzone pory zwykle kojarzą się z ciężkim daniem, jednak w połączeniu z zielonym ogórkiem i jabłkiem nabierają lekkości i świeżości. Spróbujcie, posmakujcie i napiszcie, co sądzicie :)

Przepis Pani Marii Falarz z Gołęczyny pochodzi z publikacji „Pilźnieńskie smaki. Przepisy kulinarne”, wydanej przez Dom Kultury w Pilźnie.

Surówka z porów i ogórków – kuchnia podkarpacka

Składniki na 2 porcje:

• 400 g porów
• 100 g jabłek
• 100 g zielonych ogórków
• 2-3 łyżki śmietany
• sól, cukier, pieprz

Pory oczyszczamy, przekrawamy wzdłuż na pół i kroimy w poprzek na cienkie paski. Parzymy i odcedzamy. Jabłka i ogórki obieramy i ścieramy na tarce o grubych oczkach. Surówkę doprawiamy do smaku solą, cukrem i pieprzem. Dodajemy śmietanę i mieszamy wszystkie składniki. Surówka najlepiej smakuje na świeżo, lekko schłodzona.

Surówka z porów i ogórków – kuchnia podkarpacka

 

Zapraszam do zakładki

KUCHNIA PODKARPACKA

po więcej regionalnych przepisów :)

Szpinak ze szczawiem – kuchnia galicyjska

 Szpinak ze szczawiem – kuchnia galicyjska

Lokalizacja: Lwów

Wielbicieli szpinaku z patelni namawiam do wypróbowania bardziej wykwintnej wersji tego specjału. Według lwowskiego przepisu sprzed 200 lat szpinak i szczaw w równych ilościach należy poddusić na maśle, odparować i oprószyć mąką. Po dolaniu bulionu i dodaniu śmietany otrzymamy smaczny dodatek o intensywnie kwaśnym smaku. Przyprawiony solą i pieprzem urozmaici on gorące dania, a według mnie sprawdzi się również podany z makaronem.

Przepis pochodzi z wydanej we Lwowie początkiem XIX wieku „Książki kucharskiej dla użytku w domach miejskich i pańskich. Jasna i dokładna nauka sporządzania potrwa mięsnych i postnych, zawierająca znaczny zbiór niezawodnych przepisów (…)”. Jak to bywa ze starymi przepisami, był on nieco nieprecyzyjny, dlatego zastrzegam, że poniższe proporcje zostały opracowane przeze mnie.

Szpinak ze szczawiem – kuchnia galicyjska

Składniki na 2 małe porcje:

• 1 talerz liści szpinaku (zielone świeże liście)
• 1 talerz szczawiu
• 2 łyżki masła
• 1 łyżka mąki pszennej
• około 1 szklanki bulionu
• 2-3 łyżki gęstej śmietany
• sól, pieprz

Ze szpinaku i szczawiu odrywamy ogonki. Liście myjemy i osuszamy. Na patelni roztapiamy masło, po czym na wolnym ogniu dusimy i odparowujemy liście. Szczaw zrobi się brązowy, a szpinak pozostanie ciemno zielony. Liście oprószamy mąką i chwilę smażymy, po czym dolewamy bulion, a kiedy danie zacznie gęstnieć dodajemy również gęstą śmietanę. Doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Podajemy na gorąco.

Szpinak ze szczawiem – kuchnia galicyjska

Po więcej regionalnych przepisów

w tym przepisów kuchni galicyjskiej

zapraszam do zakładki

KUCHNIA PODKARPACKA :)

 

Słodka kapusta zapalona – kuchnia galicyjska

Słodka kapusta zapalona – kuchnia galicyjska

Lokalizacja: Lwów

Całkiem niedawno na blogu gościł przepis na zupę zapalankę. Jej nazwa pochodzi od zasmażki, którą „zapala” się wywar. Jak się okazuje już 200 lat temu w Galicji Wschodniej używano tego określenia. W książce kucharskiej wydanej we Lwowie na początku XIX wieku znajdziemy wiele zapalonych dań, a pośród nich słodką kapustę zapaloną. Jest to przepis na prosty dodatek do dań obiadowych. Poszatkowaną kapustę gotuje się do miękkości, a po odcedzeniu dodaje się ją do zasmażki i rozprowadza niewielką ilością bulionu. W mniej lub bardziej podobnej formie danie funkcjonuje w naszym regionie do dzisiaj. Gdyby jednak ktoś jeszcze nie robił, polecam :)

Źródło przepisu: „Książka kucharska czyli: jasna i dokładna nauka sporządzania potraw mięsnych i postnych, zawierająca znaczny zbiór niezawodnych przepisów (…)”.

Słodka kapusta zapalona – kuchnia galicyjska

Składniki:

• 1 średnia główka słodkiej kapusty
• 1/2 łyżeczki kminku
• 2 łyżki masła
• 2 łyżki mąki
• 250 ml bulionu
• sól

Kapustę drobno kroimy („krajesz jak makaron”) i wrzucamy do osolonego wrzątku razem z kminkiem. Gotujemy do miękkości – młodą kapustę około 4 minut, zwykłą kilka minut dłużej. Kapustę odcedzamy. W garnku z grubym dnem roztapiamy masło i dodajemy do niego mąkę. Rumienimy zasmażkę i dodajemy do niej kapustę z kminkiem. Mieszamy, chwilę razem smażymy, po czym dodajemy bulion. Kiedy się zagotuje doprawiamy do smaku solą. Podajemy na gorąco.

Słodka kapusta zapalona – kuchnia galicyjska

Więcej przepisów na podkarpackie dania,

w tym również dania kuchni galicyjskiej

pochodzące ze wspomnianej lwowskiej książki kucharskiej

znajdziecie w zakładce

KUCHNIA PODKARPACKA

Zapraszam :)

Sałata z jajkiem - kuchnia podkarpacka

 

Sałata z jajkiem – kuchnia podkarpacka

Jakiś czas temu na blogu pojawił się przepis na sałatę na słodko, czyli ze śmietaną z cukrem i kwaskiem cytrynowym lub sokiem z cytryny. To danie mojego dzieciństwa, które miło wspominam i często robię swojemu dziecku. Kilka osób w komentarzach wspomniało wówczas, że w ich domach do takiej sałaty dodawano jajko. Kruszono je na wierzchu lub żółtko rozcierano ze śmietaną. Dzisiaj prezentuję więc sałatę na słodko z jajkiem w wersji, jaką przygotowuje się w Lutczy (gmina Niebylec).

Przepis pochodzi z publikacji pt. „Poznaj tradycyjną kuchnię Ziemi Strzyżowskiej”.

Dzięki Waszym komentarzom na Facebooku poniżej zamieszczam listę miejscowości, w których sałata z jajkiem jest daniem lubianym i przygotowywanym od kilku pokoleń. Co ciekawe, są to miejscowości z całego województwa – od północy (Mielec, Rudnik nad Sanem), do południa (Tyrawa Wołoska, Krosno), od wschodu (Przemyśl, Cieszanów), po zachód (Dębica, Jasło):

Brzozów

Cieszanów

Dębica

Golcowa

Jarosław

Jasło

Krosno

Mielec

Nowa Sarzyna

Przemyśl

Rudnik nad Sanem

Rzochów

Strzyżów

Trzcinica

Tyrawa Wołoska

Wola Węgierska.

Sałata z jajkiem – kuchnia podkarpacka

Składniki:

• 1 główka sałaty głowiastej (masłowej)
• 200 ml gęstej śmietany
• 1 jajko ugotowane na twardo
• 1 łyżka cukru
• 1 łyżka octu winnego
• sól do smaku

Sałatę myjemy, osuszamy i liście rwiemy na mniejsze kawałki. Solimy. Żółtko rozcieramy z octem i z cukrem, a następnie mieszamy ze śmietaną. Sosem zalewamy śmietanę i mieszamy. Wierzch posypujemy posiekanym białkiem (zostawiłam część żółtka dla koloru). Podajemy jako sałatkę obiadową.

Sałata z jajkiem – kuchnia podkarpacka

Sałata na słodko

Więcej podkarpacki specjałów w zakładce

KUCHNIA PODKARPACKA

Zapraszam :)

Surówka z czerwonej kapusty – kuchnia podkarpacka

Surówka z czerwonej kapusty – kuchnia podkarpacka

Kapusta to obok ziemniaków najpopularniejsze warzywo w podkarpackiej kuchni. Jednak czerwona kapusta nigdy nie podbiła tych terenów i do dzisiaj pozostała „brzydką siostrą” :) Prezentowany dzisiaj przepis na surówkę z czerwonej kapusty zaciekawił mnie kompozycją smaków. Zestawienie czerwonej kapusty z kwaśnymi ogórkami i kwaskowatymi jabłkami jest nietypowe, ale smaczne. Z pewnością warto wypróbować :)

Przepis pochodzi z regionalnej publikacji pt. „Poznaj tradycyjną kuchnię Ziemi Strzyżowskiej”.

Surówka z czerwonej kapusty – kuchnia podkarpacka

Składniki:

• 800 g kapusty czerwonej poszatkowanej
• 200 g cebuli
• 100 g ogórków  kiszonych
• 100 g jabłek
• olej
• cukier
• sól
• kwasek cytrynowy

Kapustę lekko solimy, zagniatamy i zostawiamy do zmięknięcia na 40 minut lub gotujemy w posolonej wodzie i odciskamy. Cebulę kroimy w kosteczkę, a jabłka i ogórki kiszone w paseczki. Wszystkie warzywa łączymy, dodajemy olej i do smaku cukier, sól oraz kwasek cytrynowy.

Surówka z czerwonej kapusty – kuchnia podkarpacka

 

Więcej przepisów na podkarpackie specjały

w zakładce

KUCHNIA PODKARPACKA

Zapraszam :)

Surówka z rzepy i marchwi – kuchnia podkarpacka

Surówka z rzepy i marchwi – kuchnia podkarpacka

Dzisiaj ostatni raz w tym sezonie będę namawiać Was na rzepę. Tym razem będzie to surówka z rzepy i marchwi, które świetnie ze sobą współgrają smakowo. Trzecim składnikiem surówki jest rzeżucha, tej jednak nie miałam, więc zastąpiłam ją natką pietruszki. Surówka zaprawiona jest sokiem z cytryny i oliwą. Doprawia się ją solą, cukrem i pieprzem.

Podobnie jak większość prezentowanych przeze mnie przepisów na dania z rzepy, przepis na surówkę z rzepy i marchwi pochodzi z okolic Kolbuszowej, z gminy Majdan Królewski, a podzieliła się nim na stronie powiat.kolbuszowski.pl pani Janina Zdeb.

Surówka z rzepy i marchwi – kuchnia podkarpacka

Składniki:

• 3 średnie rzepy
• 3 marchewki
• 1 łyżka soku z cytryny
• 2 łyżki oliwy
• rzeżucha
• sól, cukier i pieprz

Marchewki i rzepy obieramy i ścieramy na tarce o grubych oczkach lub kroimy w drobny makaronik. Mieszamy z sokiem z cytryny, olejem i zieleniną. Doprawiamy do smaku solą, cukrem i pieprzem.

Więcej podkarpackich dań w zakładce

KUCHNIA PODKARPACKA

Zapraszam :)

Surówka z kapusty i rzepy - kuchnia podkarpacka

Surówka z kapusty i rzepy - kuchnia podkarpacka

Choć rzepa znana jest w Polsce od kilkuset lat, zawiera wiele cennych witamin i minerałów, a jej uprawa nie sprawia większych problemów, jemy jej coraz mniej. Rzepa uprawiana jest zwykle końcem lata i jesienią jako poplon ścierniskowy, nie zajmuje więc cennych areałów roślinom wysiewanym wiosną. Niegdyś cieszyła się dużą popularnością również ze względu na możliwość przechowywania jej przez kilka miesięcy w stanie surowym. Nie jest to jednak roślina o szerokim, uniwersalnym zastosowaniu w kuchni, stąd jej niewielka popularność w stosunku do innych warzyw, chociażby kapusty pochodzącej z tej samej rodziny kapustowatych. Współcześnie uprawia się zarówno delikatne jadalne gatunki rzepy, jak i odmiany pastewne, służące jako pasza dla zwierząt.

W naszej lokalnej kuchni rzepa była używana głównie jako składnik surówek. Na Kolbuszowszczyźnie gotowano również zupę z rzepy, a także podawano jako potrawkę rzepę duszoną z grochem.

Przepis na surówkę z kapusty i białej rzepy pochodzi od pani Janiny Zdeb z Gminy Majdan Królewski. Opublikowany został na stronie Powiatu Kolbuszowskiego www.powiat.kolbuszowski.pl

Surówka z kapusty i rzepy - kuchnia podkarpacka

Biała rzepa

Składniki:

• 400 g białej kapusty
• 100 g białej rzepy
• 1 cebula
• 1 łyżka nasion kminku
• 1 łyżka zielonego koperku
• pół szklanki śmietany
• sól i cukier do smaku

Kapustę drobno szatkujemy, solimy i ugniatamy, żeby lekko puściła sok. Rzepę obieramy i ścieramy na tarce o grubych oczkach. Cebulę kroimy w drobną kosteczkę. Łączymy warzywa, dodajemy śmietanę, zieleninę i kminek. Doprawiamy do smaku solą i cukrem.

Surówka z kapusty i rzepy - kuchnia podkarpacka

Surówka z kapusty i rzepy - kuchnia podkarpacka

Więcej regionalnych przepisów

znajdziecie w zakładce

KUCHNIAPODKARPACKA

 

 

A tam między innymi:

Sałatka z białej rzepy

 

Surówka z rzepy

 

Włoska kapusta duszona – kuchnia galicyjska

Włoska kapusta duszona – kuchnia galicyjska

A gdyby tak gotując kapustę zrobić wszystko na odwrót? Najpierw ją podsmażyć, potem podsypać mąką, a na samym końcu podlać bulionem? Taką właśnie kolejność proponuje autor dawnej książki kucharskiej, wydanej we Lwowie. Kapusta przyrządzona tym sposobem ma ciekawy smak z dwóch powodów. Po pierwsze ze względu na sam proces – lekkie podsmażenie nadaje liściom włoskiej kapusty specyficzny smaczek. Po drugie kapusta zakwaszona jest niewielką ilością octu, co sprawia, że danie jest bardziej wyraziste.

Prezentowany dzisiaj przepis na włoską kapustę duszoną pochodzi z wydanej w 1835 roku (to rok publikacji II wydania) „Książki kucharskiej dla użytku w domach miejskich i pańskich. Jasna i dokładna nauka sporządzania potrwa mięsnych i postnych, zawierająca znaczny zbiór niezawodnych przepisów (…)”.

Włoska kapusta duszona – kuchnia galicyjska

Składniki:

• 1 główka włoskiej kapusty
• 2-3 szklanki bulionu
• 3 łyżki tłuszczu (smalec, masło lub olej)
• 1 łyżka mąki pszennej
• 1 łyżeczka kminku
• 1 łyżeczka octu 10%
• sól, pieprz

Z kapusty usuwamy głąb i szatkujemy ją drobno. W garnku z grubym dnem lub w głębokiej patelni rozgrzewamy tłuszcz i dodajemy kapustę oraz kminek. Obsmażamy wszystko przez kilka minut, po czym dodajemy mąkę i jeszcze chwilę smażymy. Do kapusty wlewamy bulion, ocet, wszystko mieszamy i dusimy na wolnym ogniu pod pokrywką przez godzinę. Od czasu do czasu mieszamy. Kapustę podajemy na gorąco jako dodatek do mięs i ziemniaków.

Włoska kapusta duszona – kuchnia galicyjska

Po więcej regionalnych przepisów

w tym przepisów kuchnia galicyjskiej

zapraszam do zakładki

KUCHNIA PODKARPACKA :)

Marchew duszona – kuchnia galicyjska

Marchew duszona – kuchnia galicyjska

Czytając wydaną we Lwowie 200 lat temu książkę kucharską można poczuć się przytłoczonym różnorodnością składników. Fiołki, morwy, trufle, ostrygi, sardele, raki, kapłony, perliczki, a nawet żubry często gościły na stołach zamożnych mieszkańców regionu lwowskiego. Ale pośród wykwintnych dań nie brak było również dań prostych, stworzonych na bazie dobrze znanych lokalnych składników. Jednak i one, dzięki odpowiednim zabiegom i obróbce, były pełne smaku, wartości odżywczych i godnie prezentowały się na pańskim stole. Wśród nich szczególnie przypadły mi do gustu różne sposoby na przyrządzanie warzyw, podawanych do dań mięsnych i obiadowych. Dzisiaj zapraszam na duszoną marchewkę, która – mam wrażenie – jest protoplastą znanej dobrze dzieciom naszego pokolenia marchewki z groszkiem. Według dawnej receptury pokrojona marchewka najpierw duszona jest na maśle, a następnie oprósza się ją mąką i podlewa niewielką ilością rosołu. Dzięki rosołowi danie zyskuje bogaty smak, który podkreśla natka pietruszki.

Warto też wspomnieć, że „Książka kucharska czyli jasna i dokładna nauka sporządzania potraw mięsnych i postnych (…)”, czyli wspomniana wyżej lwowska książka kucharska z tym samym bogactwem składników, końcem XIX wieku (po opublikowaniu kolejnych wydań nakładem rzeszowskiej księgarni J. A. Pelara) uznawana była za zbiór przepisów reprezentujących ówczesną kuchnię rzeszowską.

Ilość składników podana w przepisie to moja interpretacja, gdyż wbrew tytułowi, przepisy wcale nie są takie dokładne. Aby zachęcić Was do zdobycia reprintu tej ciekawej książki kucharskiej (reprint 2000 oraz 2008), albo wersji elektronicznej jednego z czterech XIX-wiecznych wydań, w pierwszej kolejności zaprezentuję przepis oryginalny.

„Oskrobawszy marchew pokraj jak makaron, i dynstuj w maśle z drobno krajaną zieloną pietruszką, posyp nieco mąką, potem rozprowadź tłustym rosołem i zagotuj”.

Marchew duszona – kuchnia galicyjska

 

A oto wersja uwspółcześniona…

Składniki:

• 3 duże marchewki
• 20 g masła
• 2 łyżki posiekanej natki pietruszki
• 1 płaska łyżka mąki pszennej
• 1 szklanka rosołu
• sól, pieprz do smaku

Marchewkę obieramy i kroimy w słupki. Masło rozpuszczamy na patelni, dodajemy marchewkę i dusimy ją aż lekko zmięknie dodając pod koniec duszenia natkę pietruszki. Wówczas całość posypujemy mąką, lekko przesmażamy, podlewamy bulionem i mieszamy. Jeśli jest taka potrzeba, doprawiamy solą i pieprzem. Po zagotowaniu danie jest gotowe do podania.

Marchew duszona – kuchnia galicyjska

Zapraszam do zakładki KUCHNIA PODKARPACKA

gdzie zgromadziłam już ponad 270 przepisów z naszego regionu :)

 

Młoda kapusta na kwaśno – kuchnia podkarpacka

Młoda kapusta na kwaśno - kuchnia podkarpacka

Kolejny raz wracam tej wiosny do młodej kapusty, bo to bardzo wdzięczne warzywo i smaczny dodatek do wiosennych obiadów. Tym razem proponuję duszoną młodą kapustę, która jest lekko zakwaszana, co zmienia jej charakter z łagodnego, na bardziej intensywny. Niegdyś do zakwaszania młodej kapusty używano szczawiu, jednak z czasem w wielu domach szczaw zastąpiono kwaskiem cytrynowym. Koło Gospodyń Wiejskich w Zaczerniu (gmina Trzebownisko) nazywa tę kapustę starodawną, ponieważ w ich regionie w taki sposób przygotowuje się młodą kapustę od wielu pokoleń.

Oryginalny przepis znajdziecie w publikacji „Tradycja, smak i wdzięk. Wybrane przepisy kulinarne z obszaru Lokalnej Grupy Działania ‘Eurogalicja’”.

Młoda kapusta na kwaśno - kuchnia podkarpacka

Składniki:

• 1 kg młodej kapusty
• 200 g cebuli
• 1,5 łyżki smalcu lub 3 łyżki oleju
• 4 łyżki posiekanej natki pietruszki
• sól, pieprz, kminek do smaku
• szczypta kwasku cytrynowego

Kapustę szatkujemy i zalewamy ją zagotowaną wodą (około 1,5 szklanki). Przez kilka minut kapustę gotujemy w odkrytym rondlu, po czym solimy, dodajemy kminek, przykrywamy pokrywką i gotujemy, aż kapusta zmięknie, a woda odparuje.

Cebulę obieramy i rumienimy na tłuszczu. Dodajemy ją do kapusty, całość doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Na koniec dodajemy natkę pietruszki i odrobinę kwasku cytrynowego.

Młoda kapusta na kwaśno - kuchnia podkarpacka

Młoda kapusta na kwaśno - kuchnia podkarpacka

 Zapraszam do zakładki

KUCHNIA PODKARPACKA:)

Fałszywe ogórki małosolne – kuchnia podkarpacka

Fałszywe ogórki małosolne – kuchnia podkarpacka

Pod tą zagadkową nazwą kryją się surowe zielone ogórki, krótko marynowane w zaprawie z octu jabłkowego, czosnku, soli, cukru i koperku. Czy ten smak może sprawić, że fałszywe ogórki pomylimy z małosolnymi? Raczej nie. I dobrze, bo ogórki w takiej słodko-kwaśnej zaprawie smakują doskonale i nie muszą udawać żadnego innego dania.

Sposób, w jaki przygotowane są fałszywe ogórki  małosolne, daleki jest od typowych mizerii i sałatek z naszego regionu. Prawdopodobnie danie to przywędrowało do nas z Rosji, gdzie w ten sposób przygotowuje się wiele sałatek i surówek warzywnych. Co więcej, kuchnia rosyjska tradycję tę przejęła od kuchni koreańskiej. W wersji wschodniej do zaprawy zwykle dodawany jest także olej, zgniecione ziarenka kolendry, a czasem również sezam. W naszym podkarpackim wydaniu do zaprawy z octu jabłkowego dodaje się świeży zielony koperek, który być może przywiedzie komuś na myśl smak ogórków małosolnych.

Fałszywe ogórki mogą być dodatkiem do obiadu, ale są też smaczną przystawką – podobnie jak ogórki kiszone czy małosolne.

Przepis na fałszywe ogórki małosolne pochodzi ze strony powiat.kolbuszowski.pl. Podała go Pani Marta Tendera z Zarębek.

Fałszywe ogórki małosolne – kuchnia podkarpacka

Fałszywe ogórki małosolne – kuchnia podkarpacka

Składniki:

• 500 g zielonych ogórków
• 2-3 ząbki czosnku
• 1 łyżka posiekanego drobno zielonego koperku
• 1/2 łyżeczki pieprzu
• 1/2 łyżeczki soli
• 1 łyżeczka cukru
• 1-2 łyżki octu jabłkowego

Młode ogórki obieramy i kroimy wzdłuż na ósemki.

Ocet mieszamy z drobniutko posiekanym czosnkiem, solą, pieprzem i cukrem. Na koniec dodajemy koperek. Ogórki mieszamy z zaprawą i odstawiamy w chłodne miejsce na co najmniej pół godziny.  Odlewamy nadmiar płynu. Ogórki podajemy z mięsem drobiowym lub wędlinami.

Fałszywe ogórki małosolne – kuchnia podkarpacka

Wiecej typowych i nietypowych przepisów podkarpackich w zakładce

KUCHNIA PODKARPACKA

Zapraszam! :)

Młoda kapusta po mielecku – kuchnia podkarpacka

Młoda kapusta po mielecku – kuchnia podkarpacka

Młoda kapusta podana do obiadu to oznaka pełnej wiosny. W naszym regionie młodą kapustę dusi się często na rosole i zaprawia się zasmażką z cebulą. Do młodej kapusty dodaje się przecier pomidorowy, a w okolicach Mielca zamiast przecieru dodaje się śmietanę, najlepiej kwaśną. Świeży koperek dodany pod koniec gotowania podkreśla smak młodej kapusty i czyni z niej prawdziwie wiosenne danie.

Młoda kapusta po mielecku – kuchnia podkarpacka

Składniki:

• 1 średnia główka młodej kapusty
• 500 ml rosołu
• 2-3 łyżki masła
• 2 cebule
• 2 łyżki mąki pszennej
• 1/2 pęczka posiekanego koperku
• 2 łyżki kwaśnej śmietany
• sól, pieprz do smaku

Kapustę szatkujemy i wkładamy do garnka z zagotowaną wodą. Gotujemy 3 minuty i odcedzamy. Podgotowaną kapustę podlewamy gorącym rosołem i dusimy przez kilka minut na wolnym ogniu. W tym czasie przygotowujemy zasmażkę.

Cebulę drobno siekamy, solimy i dusimy na maśle. Dodajemy mąkę i jeszcze chwilę razem smażymy. Zasmażkę i śmietanę dodajemy do kapusty, mieszamy i zagotowujemy. Doprawiamy solą i pieprzem i dodajemy posiekany koperek.

Kapusta jest najlepszym dodatkiem do młodych ziemniaków i mielonych kotletów.

 

Młoda kapusta po mielecku – kuchnia podkarpacka

Młoda kapusta po mielecku – kuchnia podkarpacka

  

Zapraszam do zakładki

KUCHNIA PODKARPACKA

po więcej regionalnych przepisów :)

Surówka z pokrzywy – kuchnia podkarpacka

Surówka z pokrzywy - kuchnia podkarpacka

Pokrzywa to roślina, której właściwości medyczne doceniano już w Starożytności. Obfituje w witaminę C, K, E i całą rodzinę witamin B. Zawiera również wiele cennych biopierwiastków, pod warunkiem, że rośnie w czystym środowisku. Pokrzywa jest rośliną wyjątkową, w jednym miejscu potrafi rosnąć nawet 50 lat. Ksiądz Jan Twardowski we wstępie do swojego „Zielnika” nazwał ją jedną z najciekawszych roślin na świecie.

Nasi przodkowie wierzyli w moc uzdrawiającą pokrzywy, dlatego pili z niej napary, nacierali się olejkami na bazie pokrzyw, czy wreszcie okładali chore miejsca parzącymi wiechciami. Znacznie mniej doceniane były walory smakowe pokrzywy, dlatego w kuchni domowej nie przetrwało wiele przepisów wykorzystujących pokrzywę jako składnik dań. Jednym z częściej spotykanych jest surówka z pokrzywy ze szczypiorkiem i jajkiem, skropiona olejem zakwaszonym kwaskiem cytrynowym lub sokiem z cytryny.

Taki właśnie przepis z okolic Głogowa Małopolskiego prezentuję w ślad za „Wielka księgą tradycji kulinarnych województwa podkarpackiego”, wydaną przez Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju i Promocji Podkarpacia ProCarpathia.

Surówka z pokrzywy - kuchnia podkarpacka

Składniki:

• 200 g liści młodych pokrzyw
• 1 mały pęczek szczypiorku
• 1 ugotowane jajko
• 1 łyżka oleju
• 1 duża szczypta soli
• 1 duża szczypta kwasku cytrynowego (może być sok z 1 plastra cytryny)
• 1 duża szczypta cukru

Liście pokrzywy myjemy i suszymy. Można je też przelać gorącą wodą (ale nie wrzątkiem, który zabija witaminy) i schłodzić w zimnej wodzie, a potem wysuszyć. Liście kroimy na mniejsze kawałki, dodajemy posiekany szczypiorek.

Olej ucieramy z solą, cukrem i kwaskiem cytrynowym. Dodajemy go do pokrzywy ze szczypiorkiem i mieszamy. Na koniec dodajemy pokrojone w kostkę jajko.

Surówka z pokrzywy - kuchnia podkarpacka

Więcej regionalnych przepisów w zakładce

KUCHNIA PODKARPACKA

Cebulowa gradka – kuchnia podkarpacka

Cebulowa gradka - kuchnia podkarpacka

Kuchnię Bieszczadów tyleż łączy z innymi zakątkami Podkarpacia, ile dzieli. Wywarli na nią silny wpływ Wołosi, pasterze z południa Europy, którzy zasiedlali niegdyś górzyste bieszczadzkie tereny. Odcisnęli na niej również swoje piętno Polacy, Rusini oraz osadnicy z Niemiec, Węgier i Słowacji. Tuż po II wojnie światowej w Bieszczady sprowadzono także greckich chłopów, komunistów, dla których miała to być ziemia obiecana. W tym samym okresie dokończono dzieła wysiedlenia ludności wschodniej i zasiedlenia Bieszczadów polskimi rodzinami, które utraciły swoje ziemie pod Sokalem na skutek żądania Stalina z 1951 roku, kiedy to oddano na rzecz ZSRR bogate w złoża węgla kamiennego, a jednocześnie bardzo żyzne tereny Bełza, Uhnowa i Krystynopolu, w zamian za górzysty i trudny rolniczo fragment Bieszczadów z Ustrzykami Dolnymi, Lutowiskami, Krościenkiem, Bandrowem Narodowym i Bystrem. O ile przed II wojną światową zamieszkała Bieszczady ludność żyła w odrębnych kulturach – Bojków, Łemków, Hucułów, Polaków czy Rusinów, o tyle po doświadczeniach wojny i zmianie struktury ilościowej zamieszkałej w Bieszczadach ludności, nastąpiła większa asymilacja i mieszanie się kultur.

Bogactwo tradycji, zwyczajów oraz umiejętności mieszkającej w Bieszczadach ludności przełożyło się na bogactwo regionalnej kuchni. Na terenach tych jada się dania nieznane w innych zakątkach Polski. Wiele potraw ma tu swoje niepowtarzalne nazwy, a ich skład oparty jest na lokalnych składnikach, często mało popularnych w innych miejscach.

Cebulowa gradka, którą dzisiaj proponuję, to surówka z cebuli, jabłek i kiszonych ogórków, zabielona śmietaną. Gradka jest nietypowa, ponieważ dominuje w niej cebula, która ma bardzo wyrazisty smak, jednak w połączeniu z jabłkami i kiszonymi ogórkami traci nadmierną ostrość. By się tak jednak stało surówkę przygotowuje się dzień wcześniej, by smak ostry, kwaśny i słodki połączyły się w należyty sposób.

Przepis na cebulową gradkę pochodzi z Cisnej z 1812 roku. Opublikowany został w książce Krzysztofa Antoniszaka pt. „Kuchnia Bieszczadu. Czyli to, co jedli i pili Łemkowie i Bojkowie ponad 100 lat temu”. Książka stanowi spory zbiór wyjątkowych receptur z terenów od Sławska na Ukrainie, po Krynicę Górska na zachodzie, który serdecznie polecam wszystkim zainteresowanym bieszczadzką kuchnią.

Cebulowa gradka - kuchnia podkarpacka

Składniki:

• 3 cebule
• 3 jabłka
• 4 ogórki kiszone
• 5 łyżek śmietany
• sól

Cebulę obieramy i cienko kroimy. Ogórki obieramy ze skórki i ścieramy na tarce o grubych oczkach. Jabłka ścieramy bez obierania. Wszystkie składniki mieszamy, doprawiamy solą. Na koniec dodajemy śmietanę, mieszamy i odstawiamy. Podajemy na drugi dzień jako surówkę do dań obiadowych.

Cebulowa gradka - kuchnia podkarpacka

Cebulowa gradka - kuchnia podkarpacka

Zapraszam do zakładki

KUCHNIA PODKARPACKA

:)