niedziela, 17 czerwca 2018

Surówka z czerwonej cebuli z jabłkiem – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Surówka z czerwonej cebuli z jabłkiem - kuchnia podkarpacka


W kuchni podkarpackiej nie brakuje oryginalnych przepisów, których nie spotka się nigdzie indziej. Mam wrażenie, że surówka z czerwonej cebuli z jabłkiem jest jednym z nich. Danie, którego podstawowym składnikiem jest cebula, to danie dla koneserów - trzeba ją lubić w surowej postaci, by danie docenić. W surówce ostrą cebulę równoważy słodko-kwaśne chrupiące jabłko, a jej intensywny smak nieco neutralizuje śmietana z natką pietruszki i koperkiem. Moim zdaniem surówka najlepsza jest na drugi dzień.
Surówka z czerwonej cebuli to danie pań z Koła Gospodyń Wiejskich w Jazowej z okolic Strzyżowa.

Przepis pochodzi z publikacji „Czarnożecko-Strzyżowska kraina smaków. Tradycyjne przepisy kulinarne Kół Gospodyń Wiejskich z terenu działania Stowarzyszenia Czarnożecko-Strzyżowska Lokalna Grupa Działania”.

Przy tej okazji przypominam też o innym podkarpackim daniu na bazie cebuli, które gości na blogu od dawna. To bieszczadzki bigos z cebuli po jałowsku. Danie wyjątkowe i niepowtarzalne.

Bigos z cebuli po jałowsku

Zachęcam do wypróbowania obu przepisów :)



Składniki na surówkę:
  • 4 czerwone cebule
  • 2-3 duże jabłka (najlepiej twarde, słodkie)
  • 2 duże łyżki posiekanego koperku
  • 2 duże łyżki posiekanej natki pietruszki
  • 5 łyżek śmietany
  • sok z cytryny
  • sól, cukier i pieprz do smaku
Surówka z czerwonej cebuli z jabłkiem - kuchnia podkarpacka

Cebule obieramy, kroimy na pół i każdą połówkę kroimy cienko w piórka (czyli wzdłuż włókien). Dzięki temu cebula pozostanie jędrna, będzie trzymała kształt i nie będzie się łamać. Do cebuli dodajemy 2 łyżki śmietany i dokładnie mieszamy.
Jabłka myjemy i razem ze skórką kroimy w ósemki, a następnie każdy kawałek kroimy na cienkie plasterki. Skrapiamy je sokiem z cytryny, by zachowały swój kolor.
Koperek i natkę pietruszki dodajemy do pozostałej śmietany. Dodajemy również sól, cukier oraz pieprz i mieszamy. Łączymy z cebulą i jabłkami. Surówkę przechowujemy w lodówce. W mojej opinii najlepiej smakuje następnego dnia, gdy smaki się połączą, a cebula straci nieco na swojej mocy.


Zapraszam do zakładki KUCHNIA PODKARPACKA po więcej regionalnych przepisów :)



niedziela, 10 czerwca 2018

Karkówka w sosie paprykowym – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Karkówka w sosie paprykowym - kuchnia podkarpacka

Karkówka w sosie paprykowym to przepis pań z okolic Krosna, z Koła Gospodyń Wiejskich Czarnorzeki, na smaczne mięso do obiadu. Karkówka przygotowana według ich wskazówek jest mięciutka, a sos z dodatkiem mielonej papryki i śmietany jest delikatny i aromatyczny. Przygotowanie dania nie wymaga ani wiele pracy, ani szczególnych umiejętności. Potrzebny jest jedynie czas, by mięso stało się miękkie i delikatne. Warto go poświęcić :)

Przepis pochodzi z publikacji „Smaki regionalne LGD. Tradycyjne przepisy kulinarne KGW z gminy Korczyna”.

Karkówka w sosie paprykowym - kuchnia podkarpacka

Składniki:
  • 1,2 kg karkówki
  • 5 łyżek śmietany
  • liść laurowy, ziele angielskie,
  • sól, pieprz
  • 4 łyżki suszonej słodkie papryki
  • 1 litr wody
  • 3-4 łyżki mąki pszennej
  • olej do smażenia
W szerokim garnku z grubym dnem zagotowujemy wodę i dodajemy do niej odrobinę soli, liść laurowy i 4 ziarna ziela angielskiego.
Karkówkę kroimy w plastry grubości około 1,5 cm. Doprawiamy solą i pieprzem.
Na patelni rozgrzewamy olej i na dużym ogniu obsmażamy kolejno plastry karkówki z obu stron. Mięso bezpośrednio z patelni wkładamy do gotującego się wywaru. Po obsmażeniu całego mięsa pozostały na patelni tłuszcz również dodajemy do wywaru. Zmniejszamy ogień pod karkówką, przykrywamy pokrywką i dusimy około 1,5 h mieszając od czasu do czasu.
Kiedy mięso jest miękkie śmietanę mieszamy z mąką i papryką. Zaprawiamy ją kilkoma łyżkami gorącego wywaru i dodajemy do mięsa. Sos doprawiamy solą i pieprzem.


Zapraszam do mojego zbioru przepisów na DANIA KUCHNI PODKARPACKIEJ



niedziela, 20 maja 2018

Gołąbki z kaszą jęczmienną z Hucisk – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Gołąbki z kaszą jęczmienną z Hucisk - kuchnia podkarpacka


Choć współcześnie gołąbki kojarzą się przede wszystkim z ryżem, w kuchni podkarpackiej to kasze były tym składnikiem, który w gołąbkach pojawiał się najczęściej. W liście kapusty zawijano najczęściej farsz z kaszy gryczanej lub jęczmiennej. Często było to również połączenie kilku kasz, lub kaszy z ryżem, albo z tartymi surowymi ziemniakami. Mięso w gołąbkach bywało, ale niekoniecznie. Natomiast nieodzowne były grzyby suszone, a wraz z nimi sos do gołąbków zrobiony na bazie grzybowego wywaru.
Dzisiejsze danie pochodzi z północy Podkarpacia, z okolic Leżajska, położonego na skraju dawnej Puszczy Sandomierskiej. Są to gołąbki z kaszą jęczmienną perłową, suszonymi grzybami i gotowaną wołowiną. Tradycyjne danie pełne smaku, które godne jest świątecznego stołu.

Przepis pochodzi od pań z Koła Gospodyń Wiejskich z Hucisk (gmina Leżajsk). Opublikowany został w „Wielkiej księdze tradycji kulinarnych województwa podkarpackiego”, wydanej przez Stowarzyszenie na Rzecz Rozwoju i Promocji Podkarpacia "Pro Carpathia".

Składniki:
  • 1 główka kapusty
  • 1 kg kaszy perłowej (jęczmiennej)
  • 1 kg mięsa wołowego w kawałkach
  • 300 g suszonych grzybów
  • 2-3 łyżki masła
  • 1 szklanka śmietany
  • 2 kopiate łyżki mąki pszennej
  • sól, pieprz.
Grzyby moczymy przez kilka godzin, solimy i gotujemy do miękkości w wodzie, w której się moczyły (można je zalać wrzątkiem i ugotować bez uprzedniego moczenia – gotują się wówczas trochę dłużej, około 45 minut). Grzyby odcedzamy zachowując wywar, który będzie bazą do sosu. Pokrojone grzyby podsmażamy na 2-3 łyżkach masła.
Mięso gotujemy w posolonej wodzie (można dodać włoszczyznę), studzimy i mielimy w maszynce.
Kaszę gotujemy na sypko i studzimy. Do kaszy dodajemy mięso i grzyby. Doprawiamy do smaku solą i pieprzem.
Z kapusty wycinamy głąb i gotujemy ją w dużym garnku, stopniowo odrywając liście. Na liście kapusty nakładamy farsz i zwijamy je ściśle. Gotowe gołąbki układamy ciasno w natłuszczonym i wyłożonym liśćmi kapusty rondlu. Podlewamy wodą i dusimy lub pieczemy w piekarniku (180 stopni C, około 60-90 minut, w zależności od kapusty – duża, przerośnięta kapusta z grubymi liśćmi potrzebuje więcej czasu).
Do gołąbków przygotowujemy sos grzybowy. Zagotowujemy wywar z grzybów, dodajemy do niego śmietanę wymieszaną z mąką i doprawiamy do smaku solą oraz pieprzem.

 
Gołąbki z kaszą jęczmienną z Hucisk - kuchnia podkarpacka

Polecam też inne przepisy na podkarpackie gołąbki, które można znaleźć w zakładce


poniedziałek, 14 maja 2018

Zupa ze świeżej kapusty na śmietanie – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Zupa ze świeżej kapusty na śmietanie - kuchnia podkarpacka


Dawna kuchnia podkarpacka to dla mnie przede wszystkim kuchnia gospodarska, żeby nie powiedzieć wiejska. W swoich próbach odtwarzania i przypominania dawnych regionalnych dań instynktownie omijam dania kuchni dworskiej, ponieważ te proste, swojskie wydają mi się bardziej autentyczne i bliższe są mojemu sercu. Kuchnia wiejska rodzi skojarzenia z sycącymi tłustymi daniami, ale nie zupełnie pokrywa się to z faktami. O ile dawne codzienne dania rzeczywiście musiały być syte, bo posiłków spożywano niewiele, zazwyczaj trzy, a praca w polu, czy w lesie była bardzo wyczerpująca i wymagała dużo siły, o tyle mięso czy tłuszcz były luksusem i gościły na stołach rzadko. Gotowano głównie z tego, co urosło w ogródku, w polu, lub w lesie, a najpopularniejszymi składnikami były te, które łatwo było przechowywać. Stąd tak wiele dań w kuchni podkarpackiej przygotowuje się z kapusty, czy ziemniaków.
Moja dzisiejsza propozycja to łemkowska zupa, która jest idealnym przykładem  codziennej potrawy, która z jednej strony jest syta, ale jednocześnie przygotowana jest ze świeżych składników bez dodatku mięsa. Ugotowana jest na wywarze warzywnym, który zagęszczony jest ziemniakami i kaszą, a na końcu zabielony śmietaną z żółtkami. Ten ostatni składnik pojawia się wielu regionalnych przepisach na zupy i polewki. Żółtka dodane do wywaru lekko go zagęszczają, poprawiają jego kolor i smak. Sposób ten znały i gospodynie łemkowskie, z samego południa regionu, jak i gospodynie lasowiackie z Puszczy Sandomierskiej. Zagęszczano w ten sposób polewki na bazie kwasu z kapusty, zupy grzybowe, ale również biały barszcz. Kuchnia współczesna zapomniała o tej starej metodzie, a szkoda, bo wzbogaca ona i smak i wygląd dania. Może czas to odmienić… :)

Przepis pochodzi z książki „Tradycijni lemkiwśki strawy” Terezy Kyszczak (za: „Wielka księga tradycji kulinarnych województwa podkarpackiego”)

Zupa ze świeżej kapusty na śmietanie - kuchnia podkarpacka
Składniki:
  • 1 główka kapusty (polecam młodą kapustę)
  • 1/2 kg ziemniaków
  • 1 marchew,
  • 1/2 szklanki kaszy (użyłam grubej kaszy jęczmiennej)
  • 1/2 łyżki soli
  • 2 żółtka
  • 3 łyżki śmietany
  • 1/2 łyżeczki pieprzu

Ziemniaki i marchew obieramy i kroimy w niewielką kostkę. Kapustę drobno szatkujemy. W dużym garnku zagotowujemy wodę. Wrzucamy do niej kaszę, dodajemy sól, a po kilku minutach dodajemy ziemniaki, marchewkę i kapustę. Zmniejszamy ogień i gotujemy. Kiedy ziemniaki będą niemal ugotowane, żółtka mieszamy ze śmietaną, hartujemy gorącym wywarem i wlewamy do zupy. Dodajemy pieprz i zagotowujemy. Na talerzu można zupę podprawić śmietaną. A ja do młodej kapusty polecam koniecznie koperek!

Zapraszam również na inne dania KUCHNI PODKARPACKIEJ :)



niedziela, 6 maja 2018

Grzebienie krucho-drożdżowe – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Grzebienie krucho-drożdżowe - kuchnia podkarpacka


Ciasto krucho-drożdżowe idealnie nadaje się do pieczenia małych ciasteczek nadziewanych marmoladą. Kruche z wierzchu i lekko puszyste w środku są uwielbiane przez małych i dużych. Nie wymagają wiele pracy, nie trzeba czekać aż ciasto wyrośnie (wręcz przeciwnie, ciasto trzyma się w lodówce, by rosło dopiero w piekarniku), a w efekcie otrzymujemy ciasteczka jak z cukierni. W kuchni podkarpackiej tego rodzaju ciasteczka przygotowuje się w różnych kształtach. Często są to ruloniki lekko wygięte i ponacinane nożem, lub mają formę trójkątnych ciastek. Tym razem ciastka wycina się okrągłą foremką i składa się na pół, zlepiając jak pierogi. Mimo różnych kształtów wspólny jest dla nich doskonały smak i charakterystyczna cukrowa posypka.

Przepis pochodzi z okolic Jarosławia, a udostępniły go panie z Koła Gospodyń Wiejskich Pawłosiów w publikacji: Dziedzictwo kulinarne obszaru LGD Stowarzyszenia „Z Tradycją w Nowoczesność”.

Grzebienie krucho-drożdżowe - kuchnia podkarpacka

Składniki na około 60 sztuk:
  • 500 g mąki pszennej
  • 250 g margaryny (zamieniłam na masło)
  • 50 g świeżych drożdży
  • 3 żółtka
  • 1 szklanka gęstej śmietany (może być kwaśna 18%)
  • 400 g marmolady
  • wierzch ciastek: 3 białka i cukier kryształ

Drożdże rozkruszamy, dodajemy łyżeczkę cukru i rozcieramy, aż zamienią się w płyn. Dodajemy śmietanę i mieszamy. Całość łączymy z mąką, tłuszczem i żółtkami. Wszystkie składniki siekamy nożem, łączymy i zagniatamy ciasto. Odrywamy od niego około 1/3, a resztę ciasta wkładamy do lodówki (ciastka przygotowujemy w kilku turach ze względu na ich ilość i na to, że nie powinny zbyt długo czekać na upieczenie – wyrastać mają dopiero w piekarniku).
Ciasto rozwałkowujemy dość cienko (1/2 cm lub mniej) i wycinamy szklanką kółka. Na środek nakładamy marmoladę lub ulubioną konfiturę. Składamy jak pierogi mocno dociskając brzegi. Następnie brzegi nacinamy nożem, aby powstały widoczne ząbki (użyłam ostrych nożyczek).
Wierzch ciastek smarujemy roztrzepanym białkiem i posypujemy cukrem. Układamy na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia.
Pieczemy na złoty kolor w temperaturze 160-170 stopni C (grzałka góra-dół) przez około 20 minut.



Zapraszam do zakładki KUCHNIA PODKARPACKA


niedziela, 8 kwietnia 2018

Pierogi z kapustą i białym serem – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Pierogi z kapustą i białym serem - kuchnia podkarpacka


Beskid Dukielski to przygraniczny region położony na południu Podkarpacia, w dorzeczu rzeki Jasiołki. Poza Polakami zamieszkiwali go niegdyś Łemkowie, Rusini, Słowacy i Żydzi. Żyli oni w symbiozie, dzieląc się nie tylko swoją kulturą, ale i zwyczajami i upodobaniami kulinarnymi. Jednoczyły ich trudne warunki życia i miłość do beskidzkiej ziemi. Latem korzystali oni z dobrodziejstwa pół uprawnych i lasów. Zimą i na przednówku było jednak ciężej. Podstawę ich wyżywienia stanowiły wówczas ziemniaki, kapusta, fasola, grube kasze oraz mąka, głównie razowa. Choć dzisiaj Ziemia Dukielska słynie głównie wyrobami wędliniarskimi, kilka z nich znajduje się nawet na ministerialnej Liście Produktów Tradycyjnych, to podstawę regionalnej kuchni stanowią warzywa i nabiał. Pierogi ze świeżą, obgotowaną i poszatkowaną kapustą, do której dodaje się podsmażoną cebulkę oraz pokruszony biały ser, są przykładem smacznej, domowej kuchni opartej na prostych składnikach, dostępnych o każdej porze roku. Ten rodzaj farszu do pierogów popularny jest nie tylko na Dukielszczyźnie, ale też w innych miejscowościach wschodniego Podkarpacia.

Przepis pochodzi z publikacji wydanej przez Gminę Dukla pt. „Kuchnia Regionalna Beskidu Dukielskiego”, a przekazały go panie z Koła Gospodyń Wiejskich w Równem.

Pierogi z kapustą i białym serem - kuchnia podkarpacka

Składniki na około 70 pierogów:
Ciasto:
  • 600 g mąki pszennej
  • 1 szklanka letniego mleka
  • 1 łyżka oleju
  • 1 jajko
  • sól (nieco więcej niż pół łyżeczki)
Farsz:
  • 1 średnia główka białej kapusty
  • 2 cebule
  • 3-4 łyżki masła
  • 300 g sera białego (twarogu)
  • sól
  • pieprz
Masło i ewentualnie śmietana do omaszczenia.

Kapustę oczyszczamy z wierzchnich liści, dzielimy na ćwiartki i zalewamy wrzącą osoloną wodą. Gotujemy ją do miękkości, a następnie dokładnie odsączamy z wody. Kapustę siekamy drobno.
Cebulę obieramy i kroimy w kosteczce. Podsmażamy ją na maśle, a gdy jest gotowa, łączymy z kapustą. Ja zgodnie z radą mojej teściowej kapustę podsmażam jeszcze przez chwilę z cebulką, by lepiej odparowała i przeszła jej smakiem.
Do wystudzonej kapusty dodajemy biały ser pokruszony widelcem. Nadzienie przyprawiamy do smaku solą i pieprzem.
Z mąki i pozostałych składników wyrabiamy luźne ciasto, rozwałkowujemy je i wykrawamy krążki. Na krążki nakładamy farsz i dokładnie zlepiamy brzegi. Odkładamy na posypaną mąką deskę. Pierogi gotujemy po 10-12 sztuk we wrzącej osolonej wodzie. Ugotowane pierogi przelewamy delikatnie zimną wodą i polewamy zrumienionym masłem.
W kuchni dukielskiej tradycyjnie jako omastę do tych pierogów gospodynie stosują wysmażoną na masełko śmietankę, potrawa ta ma wtedy specyficzny smak.

Pierogi z kapustą i białym serem - kuchnia podkarpacka



Po więcej przepisów KUCHNI PODKARPACKIEJ zapraszam TUTAJ



Zapraszam również na pozostałe regionalne pierogi :)





























czwartek, 29 marca 2018

Chrzan z warzywami – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Chrzan z warzywami - kuchnia podkarpacka


Kuchnię podkarpacką cenię za proste składniki i znajome smaki, które nieodmiennie kojarzą  się z domowym ciepłem i rodzinnymi spotkaniami. Dobre składniki i umiejętne połączenie smaków sprawiają, że chętnie wracamy do dań, które znamy od dzieciństwa. Ale w kuchni regionalnej nie brak smacznych potraw, które zaskakują swoją pomysłowością. I taki właśnie jest chrzan z warzywami według przepisu pań z Koła Gospodyń Wiejskich w Trzebownisku.
Chrzan z jajkiem znamy wszyscy. Lubimy go za wyrazisty smak i za to, że dobrze komponuje się z chlebem i wędlinami. Może nas jednak zaskoczyć swoim smakiem, kiedy do znanych składników dodamy gotowaną marchewkę i pietruszkę. Chrzan z warzywami jest delikatniejszy i nieco słodszy,  ale nadal pasuje do jajek, wędlin i chleba. Przygotowuje się go szybko i łatwo, więc zachęcam do odkrycia chrzanu w nowej odsłonie :)

Przepis pochodzi z publikacji LGD Eurogalicja pt. „Tradycja, smak i wdzięk”

Chrzan z warzywami - kuchnia podkarpacka
Składniki:
  • 1 słoiczek ostrego chrzanu
  • 2 marchewki
  • 2 pietruszki
  • 4-5 jajek ugotowanych na twardo
  • 2 łyżki śmietany
  • sól, pieprz do smaku
Marchewkę i pietruszkę gotujemy i obieramy. Warzywa i jajka ścieramy na tarce o drobnych oczkach. Łączymy je z chrzanem, śmietaną i doprawiamy do smaku solą i pieprzem. Chłodzimy.
Chrzanem z warzywami można faszerować jajka, czy szynkę, ale można go również podać jako sałatkę, czy dodatek do mięs na zimno. Smacznego! :)

Chrzan z warzywami - kuchnia podkarpacka


Zapraszam do zakładki KUCHNIA PODKARPACKA :)







sobota, 24 marca 2018

Sernik szachownica – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Sernik szachownica - kuchnia podkarpacka

Sernik szachownica według przepisu pań z Koła Gospodyń Wiejskich w Medyni Głogowskiej skradł ostatnio moje serce, a raczej podniebienie. Bardzo delikatna i puszysta masa serowa połączona jest w nim z kakaowym ciastem biszkoptowym. Dzięki odpowiedniemu przygotowaniu ciasta, prezentuje się ono w przekroju bardzo ciekawie, ale sernik ten wyróżnia przede wszystkim jego smak i delikatność. Efekt szachownicy uzyskany jest dzięki upieczeniu dość kruchego biszkoptu kakaowego (odpowiada za to proporcja mąki ziemniaczanej do pszennej), pokrojeniu go w paski i ponownym upieczeniu z masą serową. Bardzo polecam ten podkarpacki smakołyk nie tylko na nadchodzące Święta :)

Przepis pochodzi z publikacji „Tradycja, smak i wdzięk” wydanej przez LGD Eurogalicja.

Sernik szachownica - kuchnia podkarpacka

Składniki na brytfankę 25x35 cm:

Ciasto biszkoptowe:
  • 4 jajka
  • 170 g cukru
  • 1 łyżka kakao
  • 60 g mąki ziemniaczanej
  • 110 g mąki pszennej
  • 1 łyżeczka proszku do pieczenia
Masa serowa:
  • 1½ kg sera białego
  • 200 g masła
  • 10 jajek
  • olejek cytrynowy
  • cukier wanilinowy
  • 500 g cukru (użyłam 300 g)
  • 2 łyżki mąki ziemniaczanej
  • 1 łyżka kaszy manny
  • 1 łyżeczka proszku do pieczenia
Przygotowanie biszkoptu:
Żółtka oddzielamy od białek. Białka ubijamy na sztywną pianę, a następnie, nie przerywając ubijania, dodajemy po łyżce cukru. Kiedy piana będzie gęsta, dodajemy kolejno po 1 żółtku i nadal miksujemy. Na koniec do masy dodajemy wymieszane mąki, kakao i proszek do pieczenia. Delikatnie mieszamy i przekładamy na brytfankę wyłożoną papierem do pieczenia.
Pieczemy 25 minut w temperaturze 170 stopni C (grzałka góra-dół). Upieczony i przestudzony biszkopt kroimy w poprzek na 17 pasków.

Przygotowanie masy serowej:
Ser ucieramy z masłem w makutrze lub malakserze, stopniowo dodając po jednym żółtku, a następnie dodajemy mąkę i olejek. Białka w osobnej misce ubijamy na sztywną pianę dodając pod koniec ubijania stopniowo cukier. Pianę przekładamy do sera i delikatnie mieszamy.

Piekarnik nagrzewamy do około 180 stopni C (grzałka góra-dół). Brytfankę wykładamy papierem do pieczenia i na dnie, w równych odstępach, układamy 9 pasków biszkoptu. Odstępy między nimi wypełniamy masą serową. Masę cienką warstwą rozsmarowujemy również na wierzchu. Następnie układamy pozostałe 8 pasków biszkoptu w taki sposób, by leżały nad przestrzeniami wypełnionymi masą serową, a nie nad ciastem. Pozostałą masą serową wypełniamy miejsca między paskami biszkoptu i rozsmarowujemy równo na wierzchu ciasta. Pieczemy około 50-60 minut. Po ostygnięciu dekorujemy polewą czekoladową lub cukrem pudrem.

Sernik szachownica - kuchnia podkarpacka

Zapraszam do zakłądki KUCHNIA PODKARPACKA po inne regionalne przepisy



Szczególnie polecam przepisy na serniki:








piątek, 16 marca 2018

Zupa grzybowa – kuchnia podkarpacka

Trzeci talerz - podkarpacki blog kulinarny
Zupa grzybowa - kuchnia podkarpacka

Gotowanie dla rodziny na przednówku było niegdyś prawdziwym wyzwaniem. Kiedy w spiżarni kończyły się zimowe zapasy, a do pierwszych zbiorów wciąż było daleko, gospodynie z Puszczy Sandomierskiej gotowały najprostsze dania, byle rozgrzewały i zaspakajały głód. Często były to różnego rodzaju polewki i zupy. Jedną z prostszych zup tego rodzaju jest zupa grzybowa. W okolicach Raniżowa gotowana była z suszonych grzybów z ziemniakami i cebulową zasmażką. To proste danie, mimo małej ilości składników, jest bardzo aromatyczne i smaczne. Dla mnie to wspomnienie z kuchni mojej mamy, któremu dzisiejszym wpisem postanowiłam przywrócić życie. Zapraszam, może i w Waszej kuchni zagości na stałe.

Zupa grzybowa - kuchnia podkarpacka

Składniki dla 2 osób:
  • 20 g suszonych grzybów, najlepiej podgrzybków lub prawdziwków
  • 4 średnie ziemniaki
  • 1 mała cebula
  • 1 łyżka mąki pszennej
  • 2 łyżki masła
  • sól i pieprz
Grzyby zalewamy 500 ml wrzątku i gotujemy na niewielkim ogniu do miękkości przez około 40 minut. Grzyby wyciągamy i kroimy na mniejsze kawałki.
Zagotowujemy 750 ml wody, dolewamy wywar z grzybów, dodajemy grzyby, solimy i  wrzucamy obrane ziemniaki pokrojone w grubą kostkę.
Cebulę siekamy drobniutko, szklimy na maśle, a na koniec dodajemy mąkę i robimy złotą zasmażkę. Całość dodajemy do zupy. Zupę przyprawiamy do smaku solą i pieprzem.

 
Zupa grzybowa - kuchnia podkarpacka

Więcej podkarpackich przepisów znajdziecie w zakładce KUCHNIA PODKARPACKA


niedziela, 11 marca 2018

Ser smażony paprykowy – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Ser smażony paprykowy - kuchnia podkarpacka


Ser smażony to jeden ze specjałów kuchni podkarpackiej. Przygotowuje się go z białego sera (twarogu), który po zagotowaniu w mleku odcedza się, a następnie smaży. Od składników, z którymi smaży się ser, zależy jego konsystencja i struktura. Jedną z popularniejszych wersji jest ser usmażony na maśle z dodatkiem jajek i sody oczyszczonej. Przypomina on wówczas ser żółty, ma wewnątrz małe pęcherzyki powietrza i dobrze kroi się w plasterki. Jednak zachowuje swój specyficzny smak, gdzieś tak w połowie drogi między serem żółtym a białym. Przepis na ten typ smażonego sera jest na blogu i znajdziecie go tutaj. Jeśli jednak zamiast sody oczyszczonej dodamy do składników śmietanę, ser smażony będzie miał konsystencję nadającą się do smarowania, a jego smak zmieni się na bardziej maślany. Do smażonego sera dodaje się też czasem różne dodatki smakowe, takie jak kminek, papryka czy czosnek. Ja tym razem przygotowałam go w wersji ze śmietaną i ostrą papryką. Dobrze schłodzony można nadal kroić, natomiast pozostawiony na jakiś czas w temperaturze pokojowej mięknie i można nim smarować chleb.

Przepis pochodzi z publikacji „Tradycja i nowoczesność Markowskiej kuchni. Od polewki do szynki”, wydanej przez Urząd Gminy Markowa, a jego autorką jest Aniela Szajer.


Ser smażony paprykowy - kuchnia podkarpacka

Składniki na około 500-600 g gotowego sera smażonego:
  • 1 kg białego sera (najlepiej wiejskiego)
  • 750 ml mleka
  • 50-70 g masła
  • 3 łyżki kwaśnej śmietany
  • 1 duże jajko (lub 2 małe)
  • 1 płaska łyżeczka soli
  • 1/2  łyżeczki ostrej papryki (lub wg uznania)
Mleko zagotowujemy w garnku z grubym dnem. Do mleka dodajemy pokruszony biały ser i gotujemy go na wolnym ogniu często mieszając. W tym czasie wytworzy się serwatka, a twaróg w postaci małych grudek opadnie na dno. Po około 20 minutach ser dokładnie odcedzamy na gęstym sicie.
Jajko roztrzepujemy dokładnie widelcem i odstawiamy.
Na patelni ceramicznej (a bardziej tradycyjnie – w garnku z grubym dnem) roztapiamy masło. Do masła dodajemy odcedzony biały ser, sól z papryką i śmietanę. Całość smażymy mieszając cały czas. Kiedy ser się rozpuści i połączy z masłem (około 5-10 minut) wlewamy jajko i szybko mieszamy z serem zanim się zetnie. Całość smażymy jeszcze chwilę. W tym czasie ser zacznie gęstnieć i stanie się plastyczny. Gotowy wkładamy do niewielkiego plastikowego pojemnika i lekko dociskamy, by pozbyć się pęcherzyków powietrza. Ser przykrywamy, by w trakcie stygnięcia nie powstała na nim wysuszona skorupka.


Zapraszam również do zakładki KUCHNIA PODKARPACKA,
gdzie znajdziecie więcej regionalnych przepisów




piątek, 2 marca 2018

Glinicki przekładaniec drożdżowy – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Glinicki przekładaniec drożdżowy - kuchnia podkarpacka


Zapach drożdżowego ciasta kojarzy się z dzieciństwem, domowym ciepłem i babciną kuchnią. Nie ma chyba drugiego tak pięknie pachnącego podczas pieczenia ciasta, dlatego często przygotowuję je w różnych odmianach. Dzisiaj będę Was kusić zapachem warstwowej drożdżówki z orzechami i powidłem. To smaczne ciasto przygotowują gospodynie ze wsi Glinik, położonej między Ropczycami a Wielopolem Skrzyńskim. Jego bazę stanowią proste składniki dostępne o każdej porze roku, a trud przełożenia 4 warstw ciasta orzechami i powidłem zostaje wynagrodzony doskonałym domowym smakiem drożdżowego ciasta.

Przepis pochodzi z publikacji autorstwa Piotra Zdziebło pt. „Tradycje kulinarne Wielopolszczyzny”.

Składniki na ciasto drożdżowe; blaszka 25x35 cm:
  • 500 g mąki pszennej
  • 4 żółtka
  • 2 całe jajka
  • 60 g drożdży
  • 4 łyżki cukru
  • 250 g masła
  • 4 łyżki śmietany
  • wanilia (olejek waniliowy)
  • skórka z 1 cytryny
  • odrobina mleka na rozczyn
Składniki na masę orzechową:
  • 12 łyżek mleka
  • 1 i ¼ szklanki cukru
  • 2 szklanki zmielonych orzechów włoskich
  • 2 łyżki masła
  • 4 żółtka
Powidła śliwkowe – 1 słoiczek
  
Glinicki przekładaniec drożdżowy - kuchnia podkarpacka

Mleko zagotowujemy z cukrem aż do jego rozpuszczenia. Dodajemy zmielone orzechy i ponownie zagotowujemy. W osobnej misce ucieramy masło i dodajemy do niego kolejno żółtka, cały czas ucierając. Następnie dodajemy po łyżce mielonych orzechów. Ucieramy aż składniki dobrze się połączą.

Z drożdży, mleka (tyle, żeby rozpuścić drożdże) i łyżki cukru robimy rozczyn. Odstawiamy go na kilka minut, a w tym czasie roztapiamy masło. Do przestudzonego masła dodajemy żółtka, jajka, śmietanę, cukier, rozczyn i mąkę. Wyrabiamy jednolite gładkie ciasto. Jeśli nie mamy doświadczenia w ocenie gotowości ciasta, korzystajmy z babcinej metody: zagniećmy ciasto tyle razy, ile jest dni w roku :). Na koniec dodajemy do ciasta skórkę otartą ze sparzonej cytryny. Ciasto dzielimy na cztery części.

Blaszkę wielkości 25x35 cm wykładamy papierem do pieczenia. Rozwałkowujemy jedną część ciasta i przenosimy je do formy. Rozkładamy na niej połowę masy orzechowej, a następnie przykrywamy drugą częścią rozwałkowanego ciasta. Na wierzchu rozsmarowujemy powidła i przykrywamy je trzecią częścią rozwałkowanego ciasta. Na koniec wykładamy pozostałą połowę masy orzechowej i przykrywamy ją ostatnią częścią ciasta. Gotowe ciasto nakłuwamy wykałaczką i przykryte ściereczka odstawiamy do wyrośnięcia. U mnie zajmuje to 3-4 godzimy. Piekarnik nagrzewamy do 170-175 stopni C (grzałka góra-dół) i pieczemy ciasto około 45 minut.
Gotowe ciasto można polukrować lub posypać cukrem pudrem.

Pozostałe białka można wykorzystać piekąc bezy lub zamrozić i użyć przy innej okazji.
Ciasto można wzbogacić, dając na powidła śliwkowe pokrojone śliwki (suszone, nie wędzone).

Glinicki przekładaniec drożdżowy - kuchnia podkarpacka


Zapraszam na podkarpackie drożdżówki i inne regionalne specjały
do zakładki KUCHNIA PODKARPACKA :)



sobota, 24 lutego 2018

Sałatka chrzanowa z jabłkiem – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Sałatka chrzanowa z jabłkiem – kuchnia podkarpacka


Zaledwie trzy podstawowe składniki wystarczą, by przygotować smaczną, prostą sałatkę według receptury pań z Koła Gospodyń Wiejskich Skołyszyn (okolice Jasła na Podkarpaciu). Jajka w połączeniu z kwaśnymi jabłkami i ostrym chrzanem to bardzo udana kompozycja sałatkowa, która sprawdzi się zarówno na co dzień, jak i na świątecznym stole.

Przepis pochodzi z publikacji „Tradycyjne potrawy Gminy Skołyszyn” wydanej przez Stowarzyszenie „Przysieki nasz dom”.

Składniki:
  • 5 ugotowanych dużych jajek
  • 3 jabłka (najlepiej kwaśne)
  • 180 g tartego chrzanu ze słoiczka
  • 2 łyżki majonezu
  • sól i pieprz
Jajka kroimy w kostkę. Jabłka obieramy ścieramy na tarce o dużych oczkach (część również można pokroić w kostkę). Dodajemy chrzan. Składniki mieszamy z majonezem i doprawiamy solą i pieprzem. Sałatkę można posypać posiekanym szczypiorkiem.

Sałatka chrzanowa z jabłkiem – kuchnia podkarpacka

Zapraszam do zakładki KUCHNIA PODKARPACKA


piątek, 16 lutego 2018

Chrzanica - kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Chrzanica - kuchnia podkarpacka


Chrzanica to smaczna, aromatyczna zupa rodem z Ziemi Brzozowskiej, przygotowana na bazie wywaru z mięsa i zakwasu na żur. Dominującym smakiem w zupie jest oczywiście chrzan, który doskonale komponuje się z białą kiełbasą i jajkiem, z którymi chrzanica jest podawana. Gęstości zupie nadają ugotowane i rozdrobnione warzywa oraz śmietana. Kropką na „i” jest koperek, który podkreśla smak zupy i przywołuje na myśl wczesną wiosnę. Polecam gorąco, bo to wyjątkowa potrawa, która zagości na moim stole jeszcze nie raz.

Przepis pochodzi od pań z Koła Gospodyń Wiejskich z miejscowości Wara i został opublikowany w „Smakach Ziemi Brzozowskiej”.

Chrzanica - kuchnia podkarpacka

Składniki:
  • 3 l wywaru z kości lub wędzonego boczku
  • 2 marchewki
  • 1 pietruszka
  • 1/4 selera
  • 2-3 ziemniaki
  • 1/2 l zakwasu na żur (biały barszcz)
  • 5-6 ząbków czosnku
  • 1 cebula
  • mały słoik chrzanu (około 180 g)
  • 1/2 l śmietany
  • 500 g białej kiełbasy (użyłam cienkiej)
  • ugotowane jajka
  • koperek
  • sól i pieprz
Umyte i obrane warzywa (marchewkę, pietruszkę, seler, ziemniaki i cebulę) kroimy w kawałki i gotujemy na wywarze przez kilkanaście minut. Gdy będą miękkie wyciągamy z wywaru i rozdrabniamy (mielimy lub po nowoczesnemu blendujemy). Warzywa, zakwas, chrzan i czosnek dodajemy do wywaru i chwilę gotujemy. Zaprawiamy śmietaną. Kiełbasę kroimy w paski lub kostkę, podsmażamy na patelni i dodajemy do chrzanicy. Doprawiamy do smaku solą i pieprzem.
Zupę podajemy z ugotowanymi jajkami i drobno posiekanym koperkiem.


Tradycyjnie zapraszam do zakładki KUCHNIA PODKARPACKA :)



sobota, 10 lutego 2018

Rożki z Komborni – kuchnia podkarpacka

Trzeci Talerz - podkarpacki blog kulinarny
Rożki z Komborni - kuchnia podkarpacka


Wypiekanie kruchych ciasteczek to na Podkarpaciu stary zwyczaj. Choć skromne i niepozorne, były nieodzowne na świątecznych, a nawet weselnych stołach. Ich największą zaletą był smak, ale istotna była również łatwość przygotowania, niewielka ilość potrzebnych składników oraz trwałość upieczonych ciastek. Zapracowane gospodynie mogły je przygotować nawet na kilka dni przed świętem, a odpowiednio przechowywane wypieki zachowywały swoją świeżość. Do spulchnienia ciasta i nadania mu delikatnej chrupkości najczęściej wykorzystywano amoniak lub sodę oczyszczoną. Kruche ciastka zazwyczaj miały postać płaskich ciasteczek posypanych cukrem, ale bywały też różnorodnie nadziewane.
Rożki z Komborni to kruche ciasteczka, złożone w trójkąt, nadziewane słodkim białym serem i posypane cukrem pudrem. Biały ser można równie dobrze zastąpić marmoladą. Samo ciasto można wykorzystać także do upieczenia klasycznych kruchych ciasteczek z cukrem. Wystarczy z ciasta wyciąć foremką odpowiednie kształty, posmarować je roztrzepanym białkiem, posypać cukrem i upiec.

Przepis pochodzi z okolic Krosna, od pań z KGW Kombornia. Można go znaleźć w publikacji „Czarnorzecko-Strzyżowska kraina smaków”.

Rożki z Komborni - kuchnia podkarpacka

Składniki na około 50 sztuk:
  • 3 szklanki mąki pszennej
  • 300 ml kwaśnej śmietany
  • 250 g margaryny (lub masła)
  • ½ łyżeczki sody oczyszczonej
  • ½ łyżki octu
  • cukier puder do oprószenia
  • 300 g białego sera lub marmolady do nadziewania
  • (do sera: 3 łyżki cukru, cukier waniliowy i 1 żółtko)
Mąkę pszenną siekamy z tłuszczem i sodą oczyszczoną. Dodajemy śmietanę, ocet i dokładnie wyrabiamy. Ciasto cienko rozwałkowujemy (ok. 3 mm) i kroimy na kwadraty o boku około 7 cm.
Biały ser rozdrabniamy widelcem i wyrabiamy z cukrem, cukrem waniliowym i żółtkiem.
Na każdy kwadrat ciasta nakładamy niewielką ilość sera (lub marmolady), składamy po przekątnej w trójkąt i dobrze zlepiamy brzegi (ja zrobiłam to za pomocą widelca). Tak przygotowane rożki układamy w niewielkich odstępach na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia. Pieczemy w piekarniku nagrzanym do 175 stopni C (grzałka góra-dół) przez 20-25 minut. Po upieczeniu posypujemy cukrem pudrem.

Rożki z Komborni - kuchnia podkarpacka

Zapraszam do zakładki KUCHNIA PODKARPACKA :)